Het Laatste Nummer

ScoutInfo logo

BLAD VAN DE SCOUTS VAN DE PRINS WILLEM VAN ORANJE GROEP

Jaargang 3, Nummer 1, Juli 1999 - Verschijnt 1 keer per twee maanden


VOORWOORD

Hier is ‘ie dan eindelijk, het eerste nummer (en meteen ook het laatste) van ScoutInfo van dit (scouting)-jaar. Zoals je ziet is er niet veel veranderd ten opzichte van vorig jaar, alleen zijn er twee nieuwe rubrieken, waarvan jullie er één moeten gaan vullen. De eerste is Rowan Newz, met altijd het laatste nieuws over de Rowans. De tweede is ScoutAfval, die nu een tweede kans krijgt, want de eerste keer dat die rubriek verscheen kwamen er geen reacties, maar ik hoop dat dat nu beter gaat.

Ook is de telling van jaargangen iets veranderd: voortaan is één jaargang één scoutingjaar en niet één kalenderjaar, zoals eerst. Verder is het inmiddels al weer drie jaar geleden dat het eerste nummer van ScoutInfo verscheen. Sindsdien is er veel veranderd en verbeterd, en het blad wat je nu in je handen hebt is het resultaat daarvan.

Verder in dit nummer: Heel veel verhalen van programma’s die we gedaan hebben, wat over de programma’s die gaan komen, een verslag van intercamp, iets over de internet-pagina van ScoutInfo en verhalen en foto’s van de 19th world scout jamboree, in Chili. Veel leesplezier.

Christiaan Bootsma

Logboek

DE JOTA

Zaterdag 16 Oktober moesten we ‘s ochtends verzamelen bij de jeep. Daar moesten we eerst de tenten opzetten en ‘s middags kwamen ook de welpen, waarmee we spelletjes gingen spelen. We bouwden morse-sleutels, we probeerden via blikjes en een touwtje met elkaar te praten en we gingen zenden met radio’s, waar dit hele weekend tenslotte om ging. We speelden ook nog een spel in het bos en daarna gingen de welpen weer naar huis. We kookten zelf op houtvuur en ‘s Avonds hadden we een vossenjacht.

We werden ergens in Vught gedropt met de auto en vanaf daar liepen we naar kastel Maurik. Daar kregen we via de radio de opdracht: we moesten paaltjes tellen en het antwoord doorgeven via de radio. Als het antwoord goed was mochten we verder naar de Vughtse toren. Bij die toren moesten we het aantal ‘speklagen’ tellen. Toen we die ook goed hadden, moesten we doorlopen naar het moleneindplein, waar we ook iets moesten tellen (maar ik weet niet meer wat).

Na het moleneindplein liepen we terug naar de blokhut, waar het de rowans gelukt was een verbinding met melbourne (in florida) tot stand te brengen. Toen dat voorbij was gingen we naar bed.

De volgende ochtend probeerden we nog wat te zenden, maar de meeste groepen waren al aan het opruimen, dus gingen wij dat ook maar doen. ‘s Middags gingen we, na een leuk weekend, weer naar huis.

De jota 1998 (Uit: BRAC-nieuws, november 1998)

Het was fris, maar droog toen we vrijdagmiddag 16 oktober met de opbouw van antennes begonnen op het terrein van JEEP in Vught-Zuid, waar de eerste scouts van de Willem van Oranje- en de Jan de Rooijgroep al een kijkje kwamen nemen. Ruud had een mast van een meter of zes met rotor meegebracht. De richtantenne voor 2 meter moest eerst nog even in elkaar worden gezet, voordat hij aan de mast kon worden gemonteerd.

Dat ‘even’ liep al snel uit tot een paar uur, want wat we ook deden, we hielden telkens onderdelen over. Gelukkig wist Chris nog hoe het moest en konden we bij hem de antenne in elkaar zetten. De scouts hadden een pompmast geregeld van een meter of tien-twaals. Die kwam echter pas om zes uur ‘s avonds, in plaats van om drie uur ‘s middags. Dat was niet zo erg, want dan konden we alles kant en klaar maken voor een snelle pompgang naar boven. Het liep uiteraard iets anders. Het bovenste stukje van de pompmast was een aluminiumpijp met een doorsnee van een centimeter of drie. Die zou onze mast moeten houden!

De scouts waren al begonnen met het maken van tuien en iemand kwam nog opdraven met een iets steviger stuk gaspijp. Al heel snel besloten we alleen een kleine tweemeterantenne en een omgekeerde V-antenne te gebruiken.

Inmiddels was ook de sleutel van de bovenvertrekken van het JEEP-gebouw gevonden en konden we de apperatuur installeren en de kabels naar binnen halen..

Vanaf dat moment verliep alles in goed georganiseerde wanorde, gemoedelijk en plezierig, mede ook dankzij de hulp van de leiding van de scouts en van Jan Frederik die er het hele weekend was en Mischa die geassisteerd heeft bij de vossenjacht op zaterdagavond. Tot vreugde van de scouts zijn er veel verbindingen gamaakt, met onder andere Melbourne. Nee, niet in Australië, maar in Florida, en dat is ook ver.

Iedereen heeft genoten van deze JOTA, maar Kelly wel het meest. Kelly is de witte Canadese herder van Ruud die drie dagen lang door de scouts verwend is en door de struiken en de modder heeft gerend. Zijn metamorfose was complees. Van wit naar pikzwart.

Anton, PA3HHK

DE INSTALLATIE

We moesten om 12 uur verzamelen bij het hordehol van de welpen. Toen iedereen aanwezig was vertrokken we richtig Jeep. Dat verliep goed. Toen we aankwamen bij de Jeep werden de patrouille’s bekend gemaakt. ik ben bij de patrouille de Buffels. Mij PL is Anneke en mijn APL is Sander. De overige leden van mijn patrouille zijn Boris, Tim en ik natuurlijk. Nadat de patrouille’s bekend gemaakt waren hoefden we niet te openen, omdat er niet was. Toen gingen we de film van het zomerkamp kijken. Intussenliep Menno in de bosjes een beetje rond te scharrelen. Toen de film was afgelopen gingen we een spel doen. Dat spel was bij Menno. Het was een soort gokspel maar toch erg leuk. Het volgende spel was een sterrebeeld maken met touw en haringen. Toen we klaar waren gingen we bungy-run doen. Dat deden we met aan elkaar geknoopte banden. Toen alles afgelopen was fietsten we weer terug naar het hordehol.

Dennis.

De kerstviering

Met kerstmis vieren we ook natuurlijk kerstmis met scouting. Dit jaar moesten we onze schoenen uit doen toen we binnen kwamen. Nadat we hadden geopend moesten we in formatie gaan staan en werden we in groepjes verdeeld. We kregen allemaal een kleurtje op onze neus. Rood, groen, zilver en noem maar op.

Nou, toen dat allemaal

gebeurd was gingen we spelletjes doen. We moesten skieën. Dan denk je skieën, wat is daar nou weer aan? Maar er was wél wat aan omdat we het niet deden met 1

persoon, nee, we deden het met meerdere personen! Met 3 zelfs! We deden ook kerst-pictionary. De bedoeling van pictionary is dat een speler iets tekend, en dat de andere het raden. Alleen nu was heel de bedoeling hetzelfde, alleen je moest iets tekenen dat met kerts te maken had. Er was ook een spel waarbij je balletjes moest gooien in de emmers van verschillende waarde. We moesten ook verschillende spelletjes met de hele groep spelen. Zoals kerstballen maken en ophangen in een bepaalde tijd, en wie de meeste kerstballen had kunnen maken met zijn groepje, die had gewonnen. Er was ook nog een ander spelletje, en daarbij moest degene die in het speel-veld, om het maar even zo te noemen, steeds de passen lopen, of kruipen, die zijn team-genoten geworpen hadden met de dobbel-steen. Als je aan het eind van de baan was, dan moest je wachten tot je team-genoten 6 gooiden, en dan mocht je een kerst-kransje uit de boom pakken, maar pas op! Je mocht het alleen met je mond pakken. Dus ook niet heel even denken van haha! ik heb nu een kerst-kransje, nee hoor, vergeet het maar!

Bij het laatste spel dat we tegen elkaar moesten spelen was de bedoeling dat je een ronde schijf over de vloer schoof. En dan nèt zover dat de steen op het nummer van de score kwam te liggen. Een soort bonus-spel dus. Het was alleen niet zo makkelijk omdat je de nummers niet kon zien. Tja.....

 

Survival-dag

Om 12.30 moesten de Scouts in Cromvoirt zijn. De Rowans hadden een survival-dag in elkaar gezet. Ze hadden verschillende onderdelen gemaakt, en de Scouts moesten die doen. Ze hadden de volgende onderdelen gemaakt:

-1- Een Pionierpaal tegen de boom aan, met geknoopte touwen er omheen: een klimpaal.

-2-Allemaal banden aan elkaar geknoopt, en tussen 2 bomen gespannen.

Bij dit onderdeel moesten de Scouts door de banden klimmen, en een surbival-baan doen. Maar pas op! Bij de banden mocht je geen één band overslaan.

-3-Twee touwen gespannen tussen 3 bomen. Het ene touw zat heel laag, het andere heel hoog. Op het lage touw moest je gaan staan en je moest jezelf vastouden aan het hoge touw.

-4-Een soort apengang, waarbij het de bedoeling was om met een trapje om hoog te klimmen (dit trapje hadden de Rowans zelf gemaakt met pionierspalen). Als je zo ongeveer anderhalve meter boven de grond was, moest je naar beneden. Nee niet springen, maar via allemaal touwen, die tussen een bruggetje gespannen waren. Dat bruggetje liep schuin naar beneden, totdat het ongeveen tot zo’n dertig centimeter boven de grond uitstak. Dan kon je er wel van af springen.

-5-Weer twee touwen gespannen tussen bomen, alleen deze keer waren het twee bomen, en hingen de touwen boven het water. De bedoeling was hetzelfde als onderdeel 3, alleen mocht je er nu écht niet invallen, omdat je anders kletsnat was.

De touwen van dit onderdeel hingen op ongeveen 1 meter boven het water.

Aan het einde van de dag trakteerde Dolf Krielaars nog op snoep, omdat hij jarig was.

Gefeliciteerd Dolf! Red.

DSW Editie (Verslag)

Nou ja, dit jaar maar geen DSW-editie, want dat haalden we niet meer...

(Ja ja, ik weet het, stom stom...).

Maar nu genoeg gekletst....

De DSW:

Het weer begon al regenachtig (ja, dat is een goed teken; na regen komt zonneschijn!). En zo was het ook. ‘s Avonds was het perfect voor een DSW.

Het was ook wel iets bijzonders: het was de laatste DSW van deze eeuw.

Een applausje waard dacht ik wel...

Tijdens de DSW zouden we dagelijks de Daily Milkyway ontvangen (De Dagenlijkse Melkweg). Je zou het kunnen zien als een kampkrant, maar de redactie heeft tegen ons persoonlijk (NOT) vertleld, dat we het op een "magazine" moesten houden...

De Redactie liep al de dagen in een zilver jasje met een Daily Milkyway-vignet op hun rug. Door dat vignet kon je zien dat het de redactie van de Daily Milkyway was.

Iedere dag 3 maal daags voor 3 dagen lang speelde er een verhaal af: De Battleship Galactica Browser. De hoofdrolspeler was Luke Skywalker (orgineel red.). Nadat we hadden uitgelaaid gingen we om half 2, en niet eerder, want dat mocht je het weer afbreken, de keukentafel, tent opzetten en de bagagein de tent zetten. Er waren opeens 2 hele verdachte gedaantes te zien: Ene zoon en ene dochter van een man (ja ik weet het heel vaag) die leiding bij ons is... Ik zal die man niet verraden, maar hij heet Bas Kemp... Ja je leest het goed! Bas Kemp! Onze eigen Bas met zijn zoontje Jascha en zijn dochter Anne. Ze waren ingeschreven onder de naam "De Teddy’s"... Toen de AC erachter kwam was de patroille de Teddy’s meteen gediskwalificeerd. Nu even het (lekkere) eten van de eerste dag: De Buffels aten ruimte-wormen, en voor degene die dat niet lusten, meteorietschijfjes, met ruimte-stof. De Vossen aten Ewokice en computerchips. De tweede dag gingen we een tocht lopen die georganiseert was door de MIMAJA-groep. Dat was een soort hike. Verder niks bijzonders. Nou ja, niks bijzinders... De Buffels hebben het begin van die hike een stuk of 9 keer gelopen, want ze konden de weg niet vinden...

Darth Vader

Nog een handige tip voor de volgende DSW: als je naar de WC moet, ga dan niet op handen en voeten over het gras lopen... Dat vind de leiding een beetje verdacht en dan mag je tegels gaan stapelen. Oh ja, over tegels gesproken: Er waren een paar mensen die zo slim waren om te gaan over lopen... (JA ja, ik weet het is erg leuk en verlijdelijk, en zeker als je verliefd bent, maar het kost punten). Die mensen mochten ook tegels gaan stapelen: Even de winnaars: Een Gids uit Schijndel hasd het record met 19 tegels, terwijl dat Murielle en Aukje er wat meer moeite mee hadden. Jenny en Tim van Columbus haalden 15 op hun sloffen. Gefeliciteerd... Of zoiets...

Oh ja, voor dat ik het vergeet: Anneke is tijdens de tocht die we moesten lopen Johan geworden... Ja Anneke moet je maar niet zoveel schreeuwen (Bark bark!!! Screeuw Krijs!!! ....!!! En toen... Kuch kuch...) Tja... De Buffels en een paar andere patroilles zochten lokdoosjes, want ze hadden een overlast aan mieren... Dat kwam door de chips van Sander die omgevallen was. Of kwam het door de Cola van Tim?

Vrijdagavond was iedereen al onderhand bijgekomen van de tocht, en het eten had ook goed gesmaakt, dus: tijd voor ontspanning!!! En wat is er gezelliger dan een gezelschapspelletje? Nou... (Nou, dit en dit en dat....) Maar ja... Het spelletje werd en moest gespeelt worden van de leiding... We gingen met bankstellen en piopalen en kartonnen spelletjes doen. Blinde volly-bal en meer van die spelletjes.

Alles bij alles was het een hele leuke DSW.

Rowan Newz

Logo Intercamp 1999

Interkamp 1999

Dit jaar werd de Interkamp in Sennelager (Duitsland) gegeven.

Vrijdag 21 mei:

We vertrokken om 09:30 uur, en na 5 uur keten, een paar stops te hebben gemaakt en zelfs een keer aan de polizei de weg te hebben gevraagd kwamen we toch aan op de militaire basis in Sennelager. Effe zeggen dat we d’r zijn en we kregen een plekkie aangewezen waar we onze spullen moesten neerzetten en daarnaar de bus meteen weer ergens anders te parkeren. Toen effe de tent opzetten wat ook niet slecht ging op het aanelkaar reigen naar dan, dat moesten we zo’n 3 a 4 keer overnieuw doen, maar dat kan de pret niet drukken. Toen dat klusje geklaard was gingen we even rondneuzen en ‘s avonds lekker aan de barbecue. Tijdens het eten kwamen er nog steeds groepen aan die hun tenten nog moesten opzetten. Zo waren er ook een stel Amerikanen die redelijk klein waren en op een redelijk rare manier hun tent probeerde op te zetten. Het geraamte opzetten was geen probleem, maar het tentdoek er dan overheen krijgen is een andere zaak. Na gegeten te hebben, wat door die Amerikanen bijna onze neusgaten uitkwam, gingen we nog even rondneuzen, spikes bij iemand op het haar maken (wat later in dit verhaal een rage zal worden) en met andere groepen kletsen, nou ja . . . even, om 01:00 uur kwamen we er toch nog achter dat we nog wat nachtrust konden gebruiken.

Zaterdag 13 mei:

Om 08:00 uur stonden we op om ons even op te frissen, op een Dixi (=stink w.c.) te gaan zitten en te eten voordat de opening begon. Het eten kwam ons bijna weer door onze neusgaten als je een Nederhemertse scout water ziet halen bij een Duitser en zegt: "Sprechen Sie Hemerts?".

De opening was zoals alle openingen, vlag opheisen, saluut, veel plesier, klaar.

We moesten ons klaar maken voor de hike die om 10:00 uur zou beginnen, we liepen de hike met nog een andere Nederlandse groep. De hike was verder dan makkelijk, want je hoefde alleen maar de oranje tekens te volgen en onder de hike een paar opdrachten doen, zoals: iets glads zoeken, iets ruws zoeken, iets stinkends zoeken, iets stekeligs zoeken, en nog meer. Duitsland is een mooi land, maar niet gezond als je over een redelijk korte hike al 15 cigarettenautomaten tegenkomt.

Om 13:00 uur ongeveer kwamen we weer aan. We moesten een groepje maken met 4 nationaliteiten erin voor de spellen van de volgende dag, dat lijkt moeilijk, maar dat valt nog vies tegen dat effe in 4 talen te gaan vragen, maar gelukkig konden de meeste Engels en begrepen ze redelijk wat we bedoelden. Later hadden we nog even rondgeneusd en geswopt en was het weer tijd om te gaan eten. Na het eten hadden we nog meer rondgeneusd en gekletst en er was een disco, dus vervelen zou je je er niet. Nu begon de spikerrage, wie wil nu niet zulke gratis spikes in je haar, dus werden er een stuk of 10 mensen met spikes blij gemaakt. Het zou om 23:00 uur stil moeten zijn, alleen dat viel weer een beetje later uit.

Zondag 14 mei:

Weer om 08:00 uur opgestaan gegeten, spikes bijgewerkt en gedixied.

We moesten om 10:00 uur met ons groepje van 4 nationaliteiten de spellen doen, maar dat ging een beetje fout als je de mensen gaat opzoeken en niemand vind, maar later vonden we toch nog 2 Amerikanen van onze groep en moesten we het daar maar mee doen.

Eerst gingen we een katapult pionieren, die niet zo vlekkenloos werkte, maar daar gaat het nou niet om, daarnaar kwamen we bij de stadium games, waar we ons niet van konden weerhouden om effe in het water te gaan springen waar net waterspellen werden gehouden. Verder in een nat pak gingen we de brancard race doen, wat redelijk au doet op blote voeten, en niet zo gemakkelijk in een nat pak, maar goed. Toen we dat gedaan hadden gingen we maar even een Rijnwatersymulatie doen, we moesten in 20 stappen en nog een bietje Rijnwater maken d.m.v. mengen. Naar het Rijnwater gemaakt en gefilterd te hebben gingen we lunchen. Na de lunch moesten we weer de Amerikanen die natuurlijk weer spoorloos verdwenen waren zoeken, maar we konden ze niet vinden dus sprongen we, net nadat we droog waren, maar weer eens in de waterbak, en in dat natte pak gingen we maar eens een zakkenrace doen. Na dit alles en weer eens keten in de waterbak werd het al snel avond en gingen we eten. Die avond was er weer een disco met kampvuur. Bij het kampvuur vroegen ze of mensen een liedje wilde zingen (in een microfoon voor een paar honderd, of meer mensen), en omdat wij niet te beroerd waren om een liedje te zingen hadden we effe de Pipoband opgericht en "Old Mac Donalds has a computer" gezongen (songtekst te vinden op http://surf.to/pipo). De tijd flitst aan je voorbij als je pret hebt, dus het werd weer eens later als 23:00 uur, maar we kregen uitstel van executie, en we mochten tot 24:00 uur nog een potje met vet zingen.

Maandag 15 mei:

Om 07:30 uur opstaan dixien, tassen inpakken en naar de sluiting gaan.

Na de sluiting moesten we de tent afbreken, het busje ophalen en kwam het Interkamp 1999 tot een einde.

Erik van Beijnen, Sint Martinus Zaltbommel

(Internet: "http://surf.to/pipo")

19th WORLD SCOUT JAMBOREE 1999

Over de (kei gave) reis naar Chili is een heleboel te vertellen. Hier volgen de belangrijkste dingen die we gedaan/meegemaakt hebben, en aan het eind nog een foto-collage.

Zaterdag 19 December 1998, de dag van vertrek. ‘s Ochtends al heel vroeg opstaan en rond half negen verzamelen in Venlo, vanwaar we zullen vertrekken. In Venlo de ouders uitzwaaien en dan brengt een bus ons in een uur of vijf naar Frankfurt, waar ‘s avonds het vliegtuig zal vertrekken. Nog nooit gevlogen, dus spannend de eerste keer, maar gelukkig hadden we een hele goede piloot (met een onuitspreekbare Spaanse naam). Inmiddels is het al Zondag. Na tussenstops in Madrid en Sao Paulo komen we ‘s middags aan in Santiago de Chile. Wat is het hier warm! Bagage zoeken en in een bus naar een school, vanwaar we dezelfde avond richting een grote stad in het noorden van Chili vertrokken, namelijk Calama. Daar kwamen we op Maandag aan (ja, 1700 km in eem bus duurt ook 24 uur...). Het was inmiddels ook al elf uur ‘s avonds dus snel eten en gaan slapen, want de volgende ochtend moesten we vroeg weer op. Het was heerlijk om na 2 dagen slecht slapen in een vliegtuig en bus eindelijk weer eens in een gewoon bed te slapen.

Dinsdag 22 december moesten we om half zeven opstaan, ontbijten en daarna weer in die (CENSUUR)-bus want we gingen kijken bij de Chiquicamata-mijnen, de grootste open kolenmijnen ter wereld (je weet wel, met zo’n enorm gat in de grond). We konden helaas maar even kijken, omdat we toch wat laat waren, maar het was best leuk. Ook hadden we daar vrachtwagens gezien met wielen van zo’n drie en een halve meter doorsnee (dat is ongeveer twee keer zo groot als een normaal mens). ‘s Middags gingen we het centrum van Calama onveilig maken, en daarna ook nog eens een soort enorme brug bekijken (nee, je duwt me niet over de rand, want dat is eng). Na de brug ook nog een vlakbijgelegen stuwmeer waar het water en de stroom voor Calama vandaan kwamen. Het was donker eer we terug waren op de legerkazerne, waar we al die dagen verbleven, en na een groot bord eten gingen we weer naar bed.

Woensdag weer vroeg op, maar vandaag hadden we ook een goede reden. We gingen namelijk naar warmwater-bronnen om daar in te zwemmen (en dat is altijd nog beter dan de koude douches op de kazerne, als ze het al doen). Na de bronnen reden we door naar het stadje San Pedro, waar we wat inkopen konden doen en even naar huis konden bellen (makkelijk hoor, collect call). Toen we uitgewinkeld en gebeld waren gingen we met de bus naar de maanvallei. Die heet zo omdat het landscha erg op dat van de maan lijkt. Daar hebben we een mooie zonsondergang gezien. Daarna gingen we in het donker terug naar de kazerne, eten en slapen.

Donderdag alweer vroeg op (het begint saai te worden), en deze keer gingen we naar twee indianendorpjes. Bij een van die twee was een groot fort wat de Spanjaarden voor de verdediging hadden gebruikt. Nu stond alleen de ruine er nog. Tussen de dorpjes in lag een groot zwavelhoudend meer (lekker giftig dus). Het schijnt dat niemand daar ooit de bodem van heeft kunnen vinden. ‘s Middags weer terug naar de kazerne en je spullen bij elkaar pakken, want deze nacht sliepen we bij een gastgezin. Die mensen waren heel aardig, en samen met hen hebben we kerstavond doorgebracht. De mensen vieren kerstmis daar vooral op kerstavond, met de hele familie. ‘s Nachts natuurlijk pas heel laat gaan slapen.

De volgende ochtend ontbijten en weer terug naar de kazerne, vanwaar de bus zou vertrekken richting jamboreeterrein (ongeveer 80 kilometer onder Santiago). Nog wat kertversiering in de bus opgehangen (voor de sfeer), en binnen no-time waren we op het jamboreeterrein. Daar werden we na enige vertraging doorverwezen naar ons subkamp. Daar laadden we de spullen uit en maakten we de bus schoon. Toen kregen we een heleboel materialen van de subkampstaf, zoals tafels, banken, keukenzeilen, gasstel enz. Dat zetten we op ons terrein neer en daaromheen bouwden we de tenten op. ‘s Avonds tegen een uur of twaalf hadden we alles staan en hadden we gegeten.

De volgende dag, 27 december, hadden we tijd om de keukens verder in elkaar te zetten en het terrein te verkennen. Wel een gaaf uitzicht vanuit de tent, allemaal bergen. Er kwamen ondertussen nog steeds heel veel groepen aan. De volgende dag was het programma ongeveer het zelfde, maar ‘s avonds na het eten moesten we het "apepakkie" weer aantrekken, want het was tijd voor de opening. Het was een beetje proppen in de grote arena, maar het paste uiteindelijk toch.

Bij de opening werden we door allerlei hoge figuren welkom geheten en daarna werd elk deelnemend land opgenoemd. Ondertussen zongen we met 30.000 man het jamboreelied. Dat was best wel gaaf. Rond een uur of een gingen we naar bed.

De volgende ochtend begon het eigenlijke jamboreeprogramma. De eerste dag deed onze troep mee aan het "tournament". Dat waren allerlei soorten spellen die je tegen andere troepen moest spelen. Er waren heel veel waterspelletjes, maar het water was op! Ook kon je naar de boerderij om bijvoorbeeld schapen en lama’s te vangen.

Woensdag 30 december (de volgende dag alweer) gingen we ‘s middags op hike. We werden met een bus bij een berg afgezet, waar we een aantal uren tegenop gingen klimmen. Onderweg hadden we wat posten, maar dat stelde niet zoveel voor. We waren al vrij snel boven (niet helemaal boven, maar al wel een heel eind). Daar zouden we die nacht gaan slapen. Eerst hadden we bij een kampvuur van gaslampen (want we mochten geen echt vuur stoken) nog wat gezongen, en daarna gingen we slapen.

De volgende ochtend al om half zes opstaan, afbreken en teruglopen naar beneden via een snellere route. Het was al oudejaarsdag geworden, dus toen we terugkwamen op het kampterrein gingen we oliebollen bakken, omdat elk land zich ‘s middags gastronomisch (met eten dus) zou presenteren. Oliebollen, pannenkoeken en poffertjes waren de dingen van Nederland. Die avond verzamelden we weer in de (niet zo) grote arena, waar we nieuwjaar hebben gevierd. Er mocht vanwege de droogte alleen geen vuurwerk worden afgestoken. Rond half drie gingen we slapen.

Op nieuwjaarsdag konden we uitslapen, en ‘s middags waren er spelletjes op het subkamp. De volgende dag, Zaterdag 2 januari, deden wij mee aan het "Global development village", waar je vanalles te weten kan komen over hoe de aarde werkt (natuurkundig, maar ook qua volken die er op leven), waar je spelletjes kon doen en waar je iets voor de vrede kon doen.

Op 3 januari gingen we een dag ergens iets doen. We gingen namelijk met een bus naar een school, waar we gingen schilderen, nieuwe ruiten gingen plaatsen en nog meer dingen. Ook wel geinig was de schooltuin met palmbomen en zo. ‘s Middags gingen we weer terug naar het jamboreeterrein.

De volgende dag hadden we weer programma bij het "Global Development Village" en de dag daarna hadden we een programma wat "The earth which provided for us" heette. We gingen naar een fabriek waar ze bronwater in flessen stopten. Na afloop (rond lunchtijd) gingen we met alle groepen die dit programma hadden gedaan (er waren heel veel locaties, zoals bijvoorbeeld een boomgaard enz) naar een plek waar we konden lunchen en waar we van alles konden kopen (er waren alleen tien kraampjes met hetzelfde, dus er was ook weer niet zoveel keus maarja). Dit was de laatste dag dat we echt programma hadden op de jamboree. Die avond was de sluiting. Veel mensen pinkten een traantje weg.

Op 6 Januari was de jamboree voorbij en pakten we al onze spullen weer in. We gingen met een bus naar een school in Santiago, waar we nog een paar dagen zijn gebleven (elke dag gingen er twee of drie troepen naar huis). In die dagen hebben we allerlei bezienswaardigheden in Santiago bekeken.

Toen het 10 januari was, was het ook voor ons tijd om naar huis te gaan. De vliegreis verliep voorspoedig en op 11 januari waren tegen middernacht weer terug in Nederland. De reis is met twee woorden samen te vatten: kei gaaf.

Christiaan Bootsma

FOTOCOLLAGE

Fotocollage 19th World Jamboree Chile 1999

ScoutAfval

Halluuu!!!! Luitjes,

Al zin in in het zomerkamp?

Ja?

Dat is dan mooi want over een nog minder dan 2 weekjes is het al zo ver .

Het is zoals normaal weer veel belovend.

(Maar dat hoef ik jullie ook niet te vertellen)

Ik denk dat jullie nu inmiddels het thema weten.

En ja, dit jaar is het ook weer een goed thema(vindt ik)

Maar euh ik weet NIET zo veel meer te schrijven dus

veel plezier op kamp en de mazzzzzzelllll !!!!!!!!

groetjes en kusjes van mij (= Kim van Wijk, Rowans)

ScoutInfo op internet: http://users.scoutnet.nl/~scoutinfo/   maar daar ben je nu al!

 

 

 

 

 

Agenda

Zaterdag 3 Juli Voorbereiden zomerkamp (hordehol)

Zaterdag 10 juli t/m Vrijdag 16 juli: Zomerkamp

Heb jij een eigen bijdrage voor scoutinfo? Lever het in bij Christiaan Bootsma of Sander van Liempt, of klik hier om te E-MAILEN!

© ScoutInfo

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 25 September 1999